Sa Tirahan ni Kuya Banjo (Kabanata 1)
Author: Kuya Allen
Category: Mga Kwento ng Buhay | LGBT Real-Life Drama | Chapter Series
🎙️ Pambungad ni Kuya Allen
Magandang araw sa ating lahat mga ka-Tropa! Nagbabalik na naman ang inyong Kuya Allen para sa panimula ng isang panibagong serye ng kwento ng buhay, paglalakbay, at ng mga lihim na paghahangad ng puso.
Minsan, sa gitna ng katahimikan ng probinsya at sa piling ng ating pamilya, dumarating ang mga sandali na sumusubok sa ating isipan at emosyon. Paano kung ang simpleng pagbisita sa isang kapatid ay maging daan para sa mga hindi inaasahang nararamdaman?
Samahan niyo ako sa pagbubukas ng Kabanata 1 ng kwentong pinamagatang: "Sa Tirahan ni Kuya Banjo."
🏍️ KABANATA 1: Ang Biyahe at ang Pagtatagpo
Nagpakawala ako ng malalim na buntong-hininga, napaibig sa kagandahan ng kalikasan na aming nakasaksihan. Ang malinis at sariwang hangin na aking nilanghap, pati na rin ang paningin ko sa makapigil-hiningang tanawin ng malawak na kapatagan, asul na kalangitan, at matayog na bulubundukin ay nagbigay sa akin ng isang kasiyahang walang katulad.
"Maaaring mas mabuti kung madalas kang makisama sa akin, Kuya. Napansin kong madalas kang nakakulong sa bahay kaya nakalilimita ang mga lugar na iyong napupuntahan," pabirong sabi ko sa aking kuya habang napapangiti.
"Okay lang naman sa akin 'yan, hindi rin ako sanay maglakbay ng malayo," tugon ko naman sa kanya.
Nag-iling lamang siya ng kanyang ulo dahil sa aking sagot. Gayunpaman, sa sandaling sumulyap ako sa kanya, nagpakawala siya ng isang nakangiting anyo.
Ang dahilan kung bakit kami naririto ay dahil sa utos ni Mama na dalawin ang aming nakatatandang kapatid—si Kuya Banjo. Siya ay isang security guard sa isang pribadong lugar at bihira lang siyang umuwi. Kami ay tatlo lang magkakapatid at ako ang bunso. Tanggap ng aming pamilya ang aking tunay na kasarian dahil wala kaming kapatid na babae.
🌙 Ang Pagdating sa Subdivision
"Parang malapit na rin ang paglubog ng araw. Baka mahuli tayo ng dilim, halina't magtungo na tayo, Kuya," ani ko habang napapansin ko ang pagbabago sa kulay ng kalangitan.
Lumapit siya sa akin at inialok ang kanyang helmet na siyang aking ginamit. Nagdesisyon kaming magmotor na lamang dahil sa sobrang mahal ng pamasahe, at hindi rin ako sanay sumakay ng bus o van. Nakapagbibigay rin ito ng kalayaan upang mas makapagmasid ako sa kalikasan at makapagpahinga sa katahimikan ng aming probinsya.
Nang makasakay na ako sa likuran ng motor, isinabit ko ang aking mga kamay para sa aming kaligtasan habang binabaybay namin ang daan. Kahit na taon na ang nakakalipas, si Kuya Borgy ay nananatiling matamis at maalalahanin. Sa katunayan, siya ang pinakagwapo sa aming tatlo at madalas siyang inaabangan ng mga kababaihan sa aming lugar.
Gabi na nang makarating kami sa tirahan ni Kuya Banjo—isang maliit ngunit komportableng apartment na malapit sa kanyang pinagtatrabahuhang subdivision. Dahil sa panggabing duty ni Kuya Banjo ganap na 6:00 PM, naging maikli lamang ang aming pag-uusap. Nagplano ako na magluto, ngunit nakita kong may nakahanda nang pagkain sa mesa. Nagpresinta naman si Kuya Borgy na ihatid siya sa kanyang trabaho.
🍺 Ang Gabi at ang Lihim na Pagmamasid
Sa kanilang pag-alis, ginamit ko ang pagkakataon upang maligo at magbihis. Sinadya kong tagalan ang pagligo upang makapagpalamig. Paglabas ko ng banyo, sakto namang pagdating ni Kuya Borgy na may dalang supot ng chichirya at ilang cold drinks.
Sabay kaming kumain at nagbahagi ng mga magagandang pasyalan sa lugar. Magiliw siyang nagkwento habang umiinom ng dala niyang beer-in-can—mula sa kanyang mga karanasan sa trabaho hanggang sa kanyang mga kwento sa babae, na tinutugunan ko lamang ng tipid na ngiti.
Matapos kumain, hinugasan ko ang aming pinagkainan habang ipinagpatuloy niya ang pag-inom. Dahil sa pagod sa biyahe at tama ng alak, hindi na nakapagbihis si Kuya Borgy at agad na humilata sa kama. Dahil walang telebisyon, ginugol ko ang aking oras sa paglalaro sa aking cellphone habang lumalalim ang gabi.
💭 Ang Lalim ng Gabi
Sinubukan kong matulog sa tabi ni Kuya, ngunit hindi ko magawang ipikit ang aking mga mata. Nabuhay ang aking imahinasyon habang iniisip ang mga kwentong kanyang nabanggit kanina.
Nakatingin lang ako sa kisame, habang pinapanood ang mga insektong naglalaro sa mahinang ilaw. Lumalalim na ang gabi habang ang aking isip ay naglalakbay. Para mabawasan ang aking naiisip, nagpakiramdaman ako kay Kuya Borgy. Malalim ang kanyang paghinga at tulog na tulog.
Tinitigan ko ang kanyang mukha habang natutulog. Napakagwapo talaga ni Kuya—makinis ang mukha, makapal ang kilay, at mahaba ang mga pilik-mata.
Inangat ko ang aking ulo at marahang pinagmasdan ang kanyang anyo habang nananatili ang katahimikan ng gabi... ngunit tila hindi pa rin napapawi ang gulo sa aking isipan.
💡 Pagninilay ni Kuya Allen
Isang nakaka-intrigang simula ng kwento mula sa ating sender!
Ang Kabanata 1 ay nagpapakita ng intimacy ng pamilya at ng mga emosyong minsan ay mahirap kontrolin kapag ang tao ay nasa gitna ng katahimikan at pag-iisa. Ano kaya ang mangyayari sa mga susunod na kabanata?
Kayo mga ka-Tropa, ano ang inyong saloobin sa panimulang ito? Ikomento ang inyong mga pananaw sa ibaba!
Ito ulit ang inyong Kuya Allen. Huwag kalimutang mag-like, mag-comment, at mag-subscribe para sa susunod na kabanata ng Dear Kuya Allen!
Hanggang sa muli, mag-iingat kayong lahat!
0 Comments